วีรกรรมความฮาที่บ่งบอกว่ามนุษย์เป็นได้แค่ลูกน้อง ส่วนแมวคือเจ้านายตัวจริง

ก่อนจะเริ่มเลี้ยงแมวสักตัว ภาพที่หลายคนอาจจะคิดไปก่อนล่วงหน้าคือสัตว์ตัวน้อยเหล่านี้จะเชื่อฟังและคอยมาอ้อนเราอยู่เสมอ แต่ในความเป็นจริงนั้นนั่นไม่ใช่ประสบการณ์กับที่เจ้าของหลายคนได้สัมผัสอย่างแน่นอน

เพราะเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น มักจะออกมาในลักษณะที่เหล่าแมวเข้ามาอยู่ภายในบ้าน จากนั้นก็ตั้งตนเป็นใหญ่และกลายเป็นเจ้านายที่แท้จริงของบ้านหลังนั้นในท้ายที่สุดต่างหาก ต้องบอกเลยล่ะว่าพวกเค้าร้ายเอาเรื่อง แต่ถึงจะร้ายแค่ไหนมนุษย์ก็ยังรักอยู่ดี

เริ่มต้นตั้งแต่เรื่องกินข้าว บางทีด้วยความเป็นห่วงเจ้านายก็มักจะอยากให้เจ้าเหมียวได้กินอิ่มท้อง แต่หลายคราวพวกเค้าก็มักจะเล่นตัวจนเหล่ามนุษย์ต้องตามมาเฝ้าเอาใจอย่างใกล้ชิดถึงจะยอมกิน

ส่วนนี่เป็นภาพของคุณ สุ เอมอิ่ม ที่นำมาโพสไว้บนโลกออนไลน์ และมันก็ช่วยยืนยันชัดเจนว่าจากที่ตอนแรกเตียงเป็นของเรา แต่เมื่อมีเหมียวแล้ว ที่นอนของเรานั้นก็พร้อมจะโดนยึดไปในทันที โถ ลูกน่ารักจัง

นอกจากนี้ข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านชิ้นไหน ที่เจ้าเหมียวมองดูแล้วประเมินว่า “น่าจะเป็นมุมหลับที่สบาย” เฟอร์นิเจอร์หรือของใช้ชิ้นนั้นก็จะถูกยึดครองไปเป็นมุมพักผ่อนส่วนตัวของพวกเค้าทันที มนุษย์ห้ามบ่นนะ เพราะข้าน่ะคือเจ้านายตัวจริง

แต่ถึงแม้เราจะคอยเอาอกเอาใจเจ้าเหมียวสักเท่าไร หากพวกเค้าไม่ถูกใจ พวกเค้าก็จะไม่รับของชิ้นนั้นเช่นกัน อย่างเช่นเหตุการณ์ในรูปนี้ที่แทนที่จะนอนบนเตียงที่มนุษย์คิดว่านุ่มสบาย เจ้าเหมียวกลับบอกว่า ไม่ล่ะข้าไม่ถูกใจจะนอนในกล่องแทนก็แล้วกัน

เท่านั้นไม่พอเมื่อเริ่มมีเจ้าเหมียวในชีวิต สิ่งหนึ่งที่พวกเค้าต้องการจากเราก็คือความสนใจ และไม่ว่าคุณจะกำลังทำงานหรือกำลังอ่านหนังสืออยู่ เหล่าเจ้านายของบ้านก็มักจะเข้ามายึดพื้นที่ของคุณเสมอ มนุษย์นายจะทำอย่างอื่นไม่ได้นะ นายต้องมาเล่นกับเราก่อนเข้าใจมั้ย

ส่วนนี่ก็น้องนิล เป็นเจ้านายประจำบ้านของคุณ Khwanta Bunchum ซึ่งเจ้าตัวมักจะทำหน้าเข้มตลอดเวลา เก๊กเก่งมาก ยอมใจเลยเจ้านายของข้าน้อย

แล้วยิ่งตอนจังหวะออกบ้านนี่ยิ่งแล้วใหญ่เลย บางทีเจ้าเหมียวมักจะมายึดรองเท้าเพื่อไม่ให้เราออกไปไหน พวกเจ้าน่ะต้องรับใช้ข้าแต่เพียงผู้เดียว ห้ามบอกไปเอาใจใครอื่นนะจำคำไว้ไม่งั้นบ้านเจ้าต้องเจอข้าป่วน

ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ด้วยก็ยิ่งรู้แล้วล่ะ ว่าแมวเหมียวน่ะพวกเค้ามีความเป็น “ลูกพี่ใหญ่” อยู่เต็มตัว ไปบ้านไหนเจ้านายก็ต้องยอมแพ้ทุกที แต่ก็อย่างที่บอกถึงจะป่วน ถึงจะซนเราก็พร้อมรักหมดหัวใจ

ที่มา: สุ เอมอิ่ม,Khwanta Bunchum